damn

یک چیزهایی رو نمی شه نوشت.. باید بازیشون کرد.. باید با چشم ها ،لرزش لب ها، گرفتگی صدا از بغض، و سنگینی که روی کمر آدم حس میشه فهموند به بقيه. که شاید و فقط شاید یک بار حس کنن و شاید اگه روز دیگه یی پیش اومد برای یک لحظه توی فکرشون بیاد و برگردن به عقب و برن و فقط برن

پ.ن:  پاک شد. 

semi

خیلی روزهایی هست که بار سنگین یک رابطه رو روی دوشت حس می کنی و تنها چیزی که به ذهنت می رسه اینه که این یک حس دوره ایی و دورنی و می گذره و من الان آدم خود خواهی ام.. اما یک جایی می خوری توی دیوار محکم و یکی بلند توی گوش ات می گه هی دختره برای هیچ چیزی توی زندگیت از من خیلی نه انتظاری داشته باش و نه کردیت بخواه..این وسط تنها خودتی و اگه چیزی رو خواستی فقط خودتی که باید براش تلاش کنی و من برای اون هیچ کمکی نمی کنم..اینجاست که من بازم مطمئن می شم از خودم و آدم های دورو برم

 

پ.ن : باید تنها زندگی کنم