damn

یک چیزهایی رو نمی شه نوشت.. باید بازیشون کرد.. باید با چشم ها ،لرزش لب ها، گرفتگی صدا از بغض، و سنگینی که روی کمر آدم حس میشه فهموند به بقيه. که شاید و فقط شاید یک بار حس کنن و شاید اگه روز دیگه یی پیش اومد برای یک لحظه توی فکرشون بیاد و برگردن به عقب و برن و فقط برن

پ.ن:  پاک شد. 

empty Feb

یک حس خیلی غمگینی دارم . از اون مدل های خاص. مدل های عمیق که خیلی هم دلیلی ندارن..فقط هستن برای خودشون..

پ.ن: انگار که یک چیز هایی سر جای خودش نیست.. مثل شنیدن این آهنگ های بهمن ماه...که وقتی می شنویشون با اون همه خاطره ی خوبی که ازشون داری اما درونت خالی خالی می شه..لعنتی ها .. هنوز هم بعد این همه سال و عقده یی که توی دلت گذاشتن دلت می خواد بری واستی اون جلو و با تمام وجودت جاودانی ایران عزیز ما رو فریاد بکشی